Golypoon zet speelfilm in als participatiemiddel voor jongeren die geen stem krijgen, of worden ingedeeld op achternaam, afkomst of wijk. Samen een film maken over een moeilijk onderwerp dwingt je er eerst zelf over eens te worden. Dat is het moment waar de verandering begint.
Jongeren die geen stem krijgen, of worden ingedeeld op wie anderen denken dat ze zijn.
In Busovaca worden jongeren ingedeeld op geloof en familienaam. In Sumare op de wijk waar je vandaan komt. In Chennai op de caste of school die je ooit afliep.
Golypoon zocht steeds dezelfde vraag op: wat willen deze jongeren zelf zeggen? En wie luistert er?
Fictie geeft jongeren ruimte die de werkelijkheid niet biedt. Je speelt een personage. Je schrijft een scenario. Maar om samen te beslissen wat dat personage zegt, moet je het er zelf eerst over eens worden. Dat gesprek is de kern.
Moslim, christen, en jongeren die gewoon willen samenleven. Ze maakten samen één film.
Jongeren die in dezelfde stad wonen, leven in gescheiden werelden. Ze gaan naar verschillende scholen, frequenteren andere plekken en kennen elkaar nauwelijks.
Golypoon bracht ze samen rond één opdracht: maak samen een film over hoe jij wilt samenleven.
Om samen te beslissen wat het personage zegt, moesten ze het er zelf eerst over eens worden. Dat gesprek, dat onderhandelen over woorden en scènes, was de interventie. De film was het bewijs dat het gelukt was.
"Als je samen een film maakt over vreedzaam samenleven, moet je het er eerst zelf over eens worden."
Edwin Bakker · Golypoon · Busovaca 2015
Hetzelfde patroon, een andere context. Steeds hetzelfde resultaat.
De verleiding van de straat is constant aanwezig. Armoede, criminaliteit, drugs. De film werd hun antwoord op die verleiding. Hun eigen verhaal over wat ze willen en wat ze kiezen.
In een sloppenwijkproject over schoon drinkwater filmden sommige jongeren een speelfilm, anderen een documentaire reportage. Twee formats, één thema. Vertoning op school en midden in de wijk.
"Hij kon niet goed praten. Maar hij kon wel rappen. Dus namen we een rap op. Zijn persoonlijke verhaal, naast de film."
Edwin Bakker · GolypoonGeen onderzoeksrapport. De realisaties van de jongeren zelf.
Als de film vertoond wordt aan ouders, dorpsbewoners, imam, burgemeester of schooldirecteur, verandert er iets. De jongere staat er. Met zijn eigen verhaal. Voor een publiek dat luistert.
Dat moment is onomkeerbaar. Je kunt het niet meer ongedaan maken.
Een film die de doelgroep zelf heeft gemaakt is niet te fabriceren. Hij is authentiek per definitie. En het publieke moment is gedocumenteerd bewijs voor uw financier dat de participatie echt heeft plaatsgevonden.
Herkent u dit vraagstuk?
Niet om te verkopen. Maar om te horen of het past. Edwin luistert, schetst een eerste richting, en zegt eerlijk of Golypoon de juiste partner is.
Plan een gesprekOf bel direct: +31 6 48 34 15 99 · edwin@golypoon.nl